Vrnjačka Banja je najveća i najpoznatija banja u Srbiji. Nalazi se u centralnom delu Srbije, 200 km južno od Beograda u podnožju planine Goč. Poznata je po svojim prelepim parkovima (64 ha) i lekovitim mineralnim izvorima: "Topla Voda" (36,5 C), "Snežnik" (17 C), "Jezero" (27 C) i "Slatina" (14 C), koji uspešno leče: dijabetes, bolesti organa za varenje i reumatske bolesti.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tokom godine u Banji se organizuju brojne kulturne manifestacije, književne večeri, koncerti u zamku Belimarković, amfiteatru i na promenadi, karnevali i brojni festivali: knjiga, klasične muzike, folklora, filmskog scenarija... Dobar provod, takođe nude prelepi restorani, kafići i diskoteke.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Vrnjacka Banja pruža i odlične uslove za razvoj sportskog turizma: tri travnata fudbalska terena, terene za male sportove, atletsku stazu, tenis terene, kuglanu, teretane, otvorene i zatvorene bazene, ski stazu na Goču sa žicarom...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Vrnjačka Banja je politički, kulturni i ekonomski centar opštine sa ukupno 14 naselja na prostoru od 240 km2. Na području opštine živi oko 30.000 stanovnika a sama Banja ima oko 16.000 stanovnika. Nalazi se u centralnom delu Srbije na 43°37' severne geografske širine i 20°54' istočne geografske dužine, oko 200 km južno od Beograda. Banjsko naselje se nalazi na blagim obroncima planine Goč koji su prosečeni pitomim dolinama Lipovačke i Vrnjačke reke na nadmorskoj visini od 220m do preko 300m. Čitavo turističko područje izbrazdano je zelenim kotlinama kroz koje protiče niz brzih planinskih potoka i rečica na svom putu ka Zapadnoj Moravi. Uže planinsko područje Vrnjačke Banje sa planinom Goč deo je ogromnog planinskog kompleksa Kopaonika. Pored Goča (1147m) i Kopaonika (2017m) kompleks čine i Željin (1785m ), Jastrebac (1492m) i Stolovi (1375m).
Goč je prepun bujne vegetacije stvorene kombinaciom idealne klime i plodnog zemljišta. Padine su pokrivene gustim bukovim i četinarskim šumama, šljivicima, vinogradima i brojnim malinjacima.
To je idealno mesto za futinge, šetnju, berbu šumskih plodova i lekovitih trava i piknik pored bogatih planinskih izvora. Sir i kajmak možete kupiti kod ljubaznih domaćina, a rakiju probati uz kazan. Poseban doživljaj predstavljaju brojni ribnjaci sa gočkom pastrmkom, gde možete na licu mesta uz roštilj i prijatno okruženje uživati u ukusnom obroku i prelepom ambijentu nedirnute prirode. Ski staza na Goču (11km od centra banje) privlači veliki broj ljubitelja zimskih sportova. Horizontalna dužina trase je 520m koliko su duge i dve uređene staze široke 60m, staze se nalaze na 1123m nadmorske visine a poseban doživljaj je skijanje noću.

Na osunčanim padinama Kopaoničkih planina nalazi se u evropskim razmerama čuveno vinogorje. Vino je sudbina vrednih i časnih ljudi iz Župe u čijem je genetskom kodu upisana neizmerna ljubav prema grožđu i vinu. Veliki broj vinarija sa vekovnom porodičnom tradicijom u Župskom vinogorju pruža mogućnost da degustirate i kupite najkvalitetnija vina i rakije. Zapadna Morava je pravi izazov za ljubitelje lova i ribolova, njena čista voda, rečna jezera i šume vrba i topola predstavljaju pravu oazu i osveženje za sve poštovaoce netaknute prirode.
Već 137 godina Vrnjačka Banja delotvornošću svojih mineralnih voda i prirodnim lepotama privlači ljude. Njeni prostrani parkovi koji su pre više od jednog veka utemeljili poznati baštovani toga doba jedinstveni su u Srbiji. Simbol Vrnjačke Banje postala je velika cvetna barokna rundela ispred Termomineralnog kupatila. U cvetnim bojama, valeru i kontrastu, niskom i visokom rastinju centralnog parka posetioci Banje krepe dušu i telo. Šetnjom duž Vrnjačke reke, u delu parka sa skulpturama, nalaze se značajna ostvarenja naših i stranih vajara ukomponovana u sredinu sa retkim egzotičnim biljem. U najužem centru Vrnjačke Banje uzdiže se Crkveno brdo koje sa stenama, ukrasnim šibljem, cvećem i hladovinom stoletnih hrastova, predstavlja jedinstven prirodni ukras. Na njemu su stare vile tipičnog vrnjačkog stila, amfiteatar, česma i crkva posvećena uspenju Presvete Bogorodice, ovaj sveti hram podigao je Hadži Jeftimije Popović, protojerej iz Vrnjačke Banje, 1834.godine u vreme Obrenovića.

Okolina Vrnjačke Banje je izuzetno bogata vrlo značajnim kulturno-istorijskim znamenitostima.
Na 17km od Vrnjačke Banje, u dolini Ljubostinjske reke nalazi se manastir Ljubostinja, posvećen Uspenju Presvete Bogorodice. Manastir je između 1388. i 1405. godine podigla knjeginja Milica koja se posle Kosovske bitke ovde zamonašila. Pripada Moravskoj školi a njeni graditelj je poznat kao „Rade Neimar". U crkvi su grobovi knjeginje Milice i prve srpske pesnikinje monahinje Jefimije.
Na 25km zapadno od Banje nalazi se manastir Žiča, zadužbina kralja Stefana Prvovenčanog iz početka 13. veka. Posle sticanja crkvene autonomije Žiča je bila sedište prvog srpskog arhiepiskopa Save Nemanjića. U njoj je krunisan kralj Stefan Prvovenčani i kasniji vladari dinastije Nemanjića. Građevina pripada Raškom arhitektonskom stilu, a freske potiču iz 13. i 14. veka.
Najpoznatiji srpski manastir Studenica nalazi se na 79km od Vrnjačke Banje u dolini Studenice.

Bogorodičinu crkvu kao svoju zadužbinu sagradio je krajem 12. veka veliki Župan Stefan Nemanja. Velika crkvena priprata dodata je kasnije kao i mala crkva Svetog Nikole. Kralj stefan Milutin podigao je hram posvećen svetom Joakimu i Ani. Vrednost i lepotu Studenice čine i raskošna plastična dekoracija Bogorodičine crkve, bogatstvo fresaka u crkvi Svetog Joakima i Ane i manastirska riznica.
Srednjevekovni grad Maglič nalazi se na desnoj obali Ibra, na oko 40km jugozapadno od Vrnjačke Banje . Postavljen je na uskom platou stenovitog grebena srednjevekovne vojne arhitekture. Maglč je verovatno podignut u 7. veku. Između 1324. i 1337. godine arhiepiskop Danilo II obnovio je bedeme, crkvu Svetog Đorđa i palatu čije ruševine su se sačuvale do današnjih dana. Maglič je bio značajno uporište za odbranu manastira Žiče i Studenice.
Vrnjačku Banju karakterišu osobenosti umereno-kontinentalne klime, koja je izmenjena lokalnim uslovima. Leta su umereno topla, a zime umereno hladne. Srednja godišnja temperatura je 10,3˚C, dok je zimi -0.8˚C, u proleće 10,5˚C, leti 20,0˚C, u jesen 11,4˚C najviša temperatura vazduha u Vrnjačkoj Banji zabelezena je 1939. godine i iznosila je 40,5˚C. Najniža temperatura zabeležena je 1929.godine i iznosila je -28,5˚C. Prosečna relativna vlaznost vazduha iznosi 73,7% a prosečna oblačnost iznosi 55%. Planinska uzvišenja oko Vrnjačke Banje zaklanjaju je od jakih vetrova. Veliki broj dana je bez vetrova, oko 170.

MINERALNI IZVORI VRNJAČKE BANJE
Vrnjačka Banja raspolaže sa sedam mineralnih izvora: Topla voda, Snežnik, Slatina, Jezero, Beli izvor, Borjak i Vrnjačko vrelo, od kojih se za balneološku terapiju koriste četiri (Topla voda, Snežnik, Slatina, Jezero) dok se dve flaširaju kao stona mineralna voda (Voda Vrnjci sa izvora Topla voda).

TOPLA VODA- je najstarija i najpoznatija mineralna voda u Vrnjačkoj Banji koja je, sudeći po slučajnim arheoločkim nalazima, bila poznata još u praistoriji, a potom korišćena i u rimskom periodu od I do IV veka naše ere.

1.Hronični gastritis
2.Ulkusna bolest primarno nebakterijskog porekla
3.Stanja koja se karakterišu poremećajem u motorici i pražnjenju žučne kese i žučnih puteva
4.Stanja rehabilitacije posle hirurških intervencija na želucu i bilijarno pankreasnom sistemu koje nisu uzrokovane malignom bolešću
5.Ubrzana motorika i evakuacija sadrzaja debelog creva
6.Prevencija nastanka navedenih poremećaja

SNEŽNIK- Iako se za izvore Snežnika znalo još krajem 19. veka oni nisu korišćeni sve do 1916. godine, kada je zbog zainteresovanosti austrougarskih oficira izvorište očišćeno, a na izvor postavljena česma. Završetkom Prvog svetskog rata i ova voda počela je da se koristi za lečenje.

1.Hronični gastritis sa usporenom evakuacijom sadržaja
2.Stanja hipomotorike nastale posle hirurških intervencija u nivou želuca i bilijarnih puteva
3.Usporena evakuacija žučnih i pankreasnih sokova
4.Usporena evakuacija sadržaja debelog creva
5.Dispeptčne manifestacije
6.Diabetes mellitus kao nastavak hospitalnog tretmana nevezano za tip , životnu dob i prateće manifestacije posebno gojaznost
7.Giht
8.Prevencija nastanka ovih poremećaja

SLATINA- Za vodu slatina zna se od 19. veka, ali je kaptaža izvedena tek 1923. godine kada je na izvorištu postavljena lula. Godine 1937. izvedena je rekaptaža i izgrađen paviljon nadčesmom koja je vodu dobila sa izvora lula.

Minerološki sastav, pH vrednost i temperatura indikuju ovu vodu da seda se može koristiti kao pomoćno sredstvo i isključivo se koristi u kombinaciji sa drugim mineralnim vodama. Preporučuje se osobama sa nedostatkom apetita i anemijom. Voda spada u red alkalnih, zemljoalkalnih, ugljeno kiselih, hladnih mineralnih voda.

JEZERO- sa leve strane Vrnjačke reke , u udolini između Snežnika i Slatine, pored malog jezera, 1978. godine otkrivena je termo- mineralna voda Jezero. Na izvorištu je postavljena česma, a nastavku radova pristupilo se 1985. godine kada je desetak metara od prve, postavljena nova bušotina. 1989. godine podignuta je nova biveta. Mineraloški sastav, pH vrednost i temperatura indikuju ovu vodu da se mogu koristiti kao pomoćno sredstvo u terapiji sledećih oboljenja:
1.Gastro intestivna oboljenja
2.Oboljenja bilijarnog trakta
3.Urinarna oboljenja
4.Dijabetes millitus
5.Anemije
6.Konjuktivitisa